Rozwój Ośrodka

Lata 60 -te
17 czerwca 1961roku
 Państwowy Zakład Dzieci Głuchych w Przemyślu obchodził uroczyście pierwsze 10 – lecie istnienia. Ważnym wydarzeniem dla dalszego funkcjonowania Zakładu było oddanie do użytku nowych obiektów: 6 września1961r. nowej Szkoły Zawodowej wraz z warsztatami oraz salą gimnastyczną, a rok później 22 września 1962r. budynku Internatu, w którym obecnie znajduje się Szkoła Podstawowa i Gimnazjum.
Życie codzienne uczniów wypełniała praca, nauka i zabawa. Dzięki posiadaniu własnego autobusu organizowano również wycieczki krajoznawcze w różne regiony Polski. Ożywiła się działalność drużyn harcerskich prowadzonych przez Czesławę Jędrzejowską i Aleksandra Błońskiego.
Wychowankowie pod kierunkiem Zbigniewa Daty odnosili duże sukcesy w sporcie. Brali udział w licznych imprezach w kraju i za granicą m.in.: w Ogólnopolskich Mistrzostwach Szkół Młodzieży Głuchej w lekkiej atletyce we Wrocławiu, w biegach przełajowych o puchar prezydenta Włoch w Pawi, w biegach przełajowych o mistrzostwo świata we Francji, zajmując I miejsce.  Na  XI Igrzyskach Olimpijskich Niesłyszących w Belgradzie zdobyli aż 5 złotych medali. Sport był prawdziwą pasją zarówno chłopców jak i dziewcząt.

Lata 70 -te
czerwcu 1971 r. Ośrodek obchodził jubileusz 20-lecia istnienia, w czasie którego  wręczono szczepowi harcerskiemu sztandar ufundowany przez rodziców i grono pedagogiczne. W 1973 roku odszedł z Ośrodka długoletni i bardzo zasłużony dla jego rozwoju, dyrektor Rudolf Szydło. Jego następcą został Jan Wołczyk.
W placówce prowadzona była  szeroka działalność dydaktyczna, opiekuńcza i wychowawcza. Na wysokim poziomie stała praca internatu wykonywana z wielkim osobistym zaangażowaniem przez kierowniczkę Walerię Malawską. Organizowane były uroczystości: Dnia Głuchego, wieczór andrzejkowy, zabawy noworoczne, konkursy sportowe, wiedzy politycznej,  czystości, sprawnie pracował samorząd dziewcząt i chłopców.
W Szkole Podstawowej pod kierunkiem prof. Ireny Stawowy – Wojnarowskiej prowadzono eksperyment pedagogiczny, którego wyniki wykorzystane zostały w pracy wielu  placówek dla dzieci głuchych w całej Polsce.
roku 1975 Ośrodek otrzymał ministerialną nagrodę imienia Komisji Edukacji Narodowej przyznaną za wybitne osiągnięcia w dziedzinie oświaty i wychowania.

Lata 80-te
Najważniejszym wydarzeniem 1981 roku były uroczystości 30 – lecia Ośrodka i nadanie mu imienia doktora Janusza Korczaka (30 maja 1981 r.). Autorem okolicznościowej  tablicy pamiątkowej i wizerunku patrona był wychowawca internatu pan Ryszard Torba.
Naukę w roku szkolnym 1981/82 rozpoczęło 216 uczniów i 96 pedagogów. Nauka szkolna po raz pierwszy trwała 5 dni w tygodniu. Za zgodą wojewody przemyskiego otwarty został w Ośrodku punkt katechetyczny. Jednakże stan finansowy Ośrodka pogarszał się drastycznie podobnie jak sytuacja polityczno – ekonomiczna całego kraju. Posiadane środki wystarczały zaledwie  na zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb. W związku z wprowadzeniem stanu wojennego 13 grudnia 1981 r.  zajęcia szkolne zostały zawieszone do 3.01.1982 r.
  Po wznowieniu nauki życie szkolne toczyło się dalej. Organizowano konkursy, akademie i wycieczki. 14 października  1982 r. przed tablicą pamiątkową odbyła się uroczystość nadania Ośrodkowi sztandaru. 6 czerwca 1983 r.  na boisku szkolnym odbył się seans bioenergoterapeutyczny z udziałem znanego bioenergoterapeuty Stanisława Nardellego. W roku 1984 naszych uczniów spotkał kolejny zaszczyt – spotkanie   z zaprzyjaźnioną załogą statku m/s „Przemyśl”.
W styczniu 1986 r. na emeryturę odszedł zasłużony dla Ośrodka dyrektor mgr  Jan Wołczyk. Jego następcą został w kwietniu 1986 r.  mgr Zbigniew Godos, któremu przyszło kierować Ośrodkiem  w coraz gorszej sytuacji polityczno – gospodarczej kraju. Mimo tych trudności kontynuowano potrzebne remonty i zaopatrzenie w sprzęt.
Cenną pomocą okazało się nawiązanie współpracy z panią Marią Teresą Wolfs – Monfils z Belgii. Dzięki jej ogromnym staraniom i finansowemu wsparciu organizacji „Solidarite Belgo-Polonaise” wychowankowie naszego Ośrodka kilkakrotnie wyjeżdżali do Belgii na specjalistyczne badania słuchu i leczenie. Uczeń klasy III szkoły podstawowej Jarosław Duwer zostałpoddany operacji  i odzyskał słuch. Wiele  dzieci wyposażono w aparaty słuchowe pomocne w rewalidacji.


Lata 90-te
Rok 1991 to jubileusz 40-lecia Ośrodka. Uroczystą mszę polową odprawił biskup Bolesław Taborski. Podczas  uroczystości  odbyło się m. in. poświęcenie sztandarów Ośrodka i ZHP a później okolicznościowa akademia.
W marcu 1992 odbył się konkurs na stanowisko dyrektora Ośrodka, który wygrała mgr Marcela Tukałło.
W roku szkolnym 1993/94 staraniem dyrektora Ośrodka otwarto Liceum Zawodowe o kierunkach krawiec konfekcyjno-usługowy oraz elektromechanik sprzętu gospodarstwa domowego.
Rok 1994 rozpoczął się kolejną zmianą nazwy placówki na: Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy Nr 2 im. dra Janusza Korczaka. Funkcjonowały wówczas: Szkoła Podstawowa,  Zasadnicza Szkoła Zawodowa i Liceum ZawodoweW tym też czasie rozpoczął swoją działalność teatrzyk „Pinokio”, który do dnia dzisiejszego uświetnia uroczystości w Ośrodku oraz rozsławia jego imię podczas wielu imprez kulturalnych w całej Polsce. Powstała gazetka uczniowska „Podpatrzone, Podsłuchane”.
Zmienił się stosunek pedagogów do języka migowego; nauczyciele i wychowawcy uczestniczyli w kursach polskiego języka miganego.
Rok szkolny 1995 rozpoczęło 189 uczniów i 110 osobowa kadra. W kwietniu 1996 r. do rejestru Stowarzyszeń Kultury Fizycznej został wpisany Uczniowski Klub Sportowy „Niedźwiadek”, który święci swoje sukcesy do chwili obecnej.
W  1996 roku odbyły się obchody związane z 45- leciem Ośrodka. Hasłem przewodnim uroczystości była myśl patrona Janusza Korczaka: ,,BEZ POGODNEGO, SZCZĘŚLIWEGO DZIECIŃSTWA CAŁE ŻYCIE  POTEM JEST KALEKIE’’.
Jeszcze raz zaowocowała przyjaźń z Panią Teresą Wolfs – dzięki jej staraniom Ośrodek otrzymał samochód dostawczo-wycieczkowy Ford-Transit.
W roku 1998 po raz pierwszy w Ośrodku odbyła się studniówka, a  6 maja po 5 latach nauki 13 uczniów Liceum Zawodowego przystąpiło  do egzaminu maturalnego.
W roku szk. 1998/99 powołana została nowa szkoła : Technikum Zawodowe o kierunku – technik technologii odzieży.  Odnowiono budynek Szkoły Podstawowej, którego nowym dyrektorem został mgr Jan Bembenek. W listopadzie 1998 r. z inicjatywy pedagogów powstało Stowarzyszenie Wspierania Niesłyszących, którego celem jest niesienie pomocy osobom z wadami słuchu w przystosowaniu się do życia we współczesnym świecie. Jego przewodniczącym został mgr Zbigniew Berestecki.
     Rok szkolny 1999/2000
 to rok wprowadzania reformy szkolnictwa. Od tego czasu w Ośrodku funkcjonuje  6 – letnia szkoła podstawowa i 3 – letnie gimnazjum.

Po roku 2000 …
Doniosłym wydarzeniem ostatnich lat były obchody jubileuszu 50 i 55– lecia Ośrodka. Główne uroczystości odbywały  się w kościele o.o. Franciszkanów oraz na Zamku Kazimierzowskim. Z tej okazji nasi wychowankowie zaprezentowali bardzo atrakcyjne inscenizacje taneczne i sportowe.
Dzięki zaangażowaniu nauczycieli i wychowanków w Ośrodku zorganizowano Ogólnopolski Konkurs Historyczny dla Niesłyszących i Słabosłyszących oraz  zawody sportowe: „Memoriał Zbigniewa Daty”- biegi przełajowe nad Sanem. Tradycyjnie sukcesy odnosił teatrzyk ,,Pinokio’’ oraz Uczniowski Klub Sportowy ,,Niedźwiadek’’.
16 czerwca 2003 r. odbyło się  wręczenie wychowankom Ośrodka pierwszych stypendiów im. Jane Jazowick – Kusiński. Uroczystość zaszczycił swoją obecnością prezydent Przemyśla pan Robert Choma. Stypendia wręczał Stanisław Kusiński – mąż pani Jane Jazowick.
Tradycją Ośrodka stały się  uroczystości związane ze świętami Bożego Narodzenia: jasełka i wspólna wigilia dla uczniów oraz wszystkich pracowników Ośrodka.
      W  2004 roku utworzony został Szkolny Ośrodek Kariery. Jego celem jest przygotowanie młodzieży niepełnosprawnej do podejmowania trafnych decyzji związanych z planowaniem przyszłej kariery i rozwoju zawodowego oraz do radzenia sobie w zmieniającej się rzeczywistości. Z usług SZOK-u korzystają również uczniowie niepełnosprawni z innych Ośrodków w Przemyślu.
  W ramach zajęć popołudniowych wychowankowie mogli rozwijać swoje zainteresowania w działających na terenie Ośrodka kółkach:
teatralnym
    We wrześniu 2007 r. po przejściu na emeryturę długoletniego dyrektora Ośrodka mgr Marceli Tukałło nowym dyrektorem został mgr Zbigniew Berestecki, wicedyrektorem do spraw opiekuńczo -wychowawczych została mgr Elżbieta Stadnik a wicedyrektorem ds. dydaktycznych – mgr Jan Bembenek.